Ervaringen

de FCKD kort zeer uitgebreide verslagen in ten behoeve van de leesbaarheid.

 

TIP !
Met genoegen verwijzen wij u naar het prachtig geïllustreerd werkverslag van
Marian Dekker van maart 2015
Het pdf kunt u hier downloaden

_____________________________________________________________________________________________________

Quinta Buma verbleef in november 2016 in E-3

De gletchers van Callosa

Glooiende heuvels met witte vlakken sneeuw zie ik; uitlopers van de bergen rondom waar gletchers langzaam naar beneden lijken te kruipen. In het dal hangen flarden mist boven de hoekige patronen van lichtgrijs in nevelig tegenlicht. in de verte nauwelijks zichtbaar de zilveren zee, overgaand in iets koeler blauw erboven, de horizon verdwenen. De kerk lijkt als een stoomschip uit de golven op te doemen in dit vreemde landschap. De schorre droge slagen uit de klokkentoren die ik bijna lijk aan te kunnen raken roepen mij wakker. Weer iemand in het dorp gestorven. Een ingetogen 3 tonige klaagzang in mineur, later gevolgd door 3 mono-tonen, verkondigt de dood van een man.

Het is warm in Callosa;
ik zie de lichtgrijze netten die de mispels in het dal tegen de wind moeten beschermen. De geur van aangestoken snoeihout dringt zachtjes mijn neusgaten binnen.
De horizontaal verwaaide rook van de vuurtjes tussen de uitlopers van de Bernia vormen de coulissen van dit theater.
Een sfeervol decor in deze zuidelijke nazomerherfst terwijl de wereld in brand staat, mensen vluchten, kinderen sterven, tempels worden vernietigd en een gevaarlijke idioot zijn troon bestijgt aan de andere kant van de wereld, maar griezelig dichtbij!

Achter mij ligt mijn versteende vriend. Hij zwijgt in alle talen maar ik voel me beschermd
terwijl ik met toegeknepen ogen even ademloos geniet zoals een vos na zijn laatste kippepootje 
en ik mij opmaak voor de volgende akte.

november 2016

Quinta Buma
_____________________________________________________________


Elisabeth Visser en Joost van Santen verbleven in Oktober 2015 in E-plus

Wij hadden het voorrecht de Ateliers E1en E2 te mogen huren in de maand Oktober 2015.

De huizen E1 en E2 boden ons alles wat nodig was om geconcentreerd te kunnen werken. De twee ateliers zijn mooie ruimtes. De clou van het huis is het dakterras. Door zijn hoge ligging biedt het 360 graden uitzicht op het dorp met de kerk, het land tot aan de zee, de zee zelf en de indrukwekkende bergen in het binnenland en vooral de zon en de wolken.

We hebben de plannen, die we hadden voor ons werk kunnen waar maken.

Elisabeth Visser heeft gewerkt aan haar installatie ‘Steen’. Dit project is ontstaan vanuit een ronde steen, die ze vond in Mustang in de bergen van de Himalaya. Ze heeft de steen in tweeën gespleten. Er binnen bevindt zich een gaaf fossiel van een slak met slakkenhuis. Speciaal voor deze steen maakte ze van grijsboard een bijzondere doos, waarin de steen zowel open als gesloten kan worden getoond. Daarnaast bevat de doos een ruimte om een boek in op te bergen. Ze maakte een boek met tekeningen en uitsneden, allemaal gebaseerd en in associatie met het fossiel en de plek waar ze deze heeft gevonden. De steen is gevonden in de bedding van de Kali Gandaki vallei in de Tibetaanse hoogvlakte 4000 meter hoog. Terwijl de slak miljoenen jaren geleden leefde in het water van de zee.
Callosa bood de gelegenheid om de tekeningen in het boek af te maken. Deze tekeningen werden gebruikt als ontwerpschetsen voor schilderijen. Er ontstonden vier schilderijen. De voltooide installatie ‘Steen’ bestaat uit de steen met fossiel, een speciale doos, een handgebonden boek met originele tekeningen en vier schilderijen.

Het werkplan van Joost van Santen vermeldde het maken van tekeningen met als thema ‘Licht’. Het uitzicht op dakterras van het atelier in Callosa bood een onverwachte inspiratiebron. Het dakterras ligt hoog, bijna het hoogste punt van de omgeving. Het panorama van bijna 360 graden wordt beleefd als een soort hemelkoepel. Door de ligging dicht bij zee zie je wolken ontstaan tijdens het opstijgen van de lucht tegen de bergen. De wolken zijn wit grijs en zwart, hangend in het blauw. Boven de zee zie je het regenen met zwarte dreigende wolken. Direct daarnaast is een blauwe lucht met daarin kleuren van de zonsopgang. De wind blaast de wolken voor de zon. Er ontstaan felle steeds wisselende lichtplekken. Het uitzicht met de zee, de wolken en bergketens bleek bijzonder inspirerend.
Er ontstonden een twintigtal tekeningen met kleurpotlood en aquarel.

Joost van Santen

========


Werkverslagje van de decembermaand 2012, in Callosa van Nynke Klompmaker

De maand in Spanje was voor mij heel inspirerend en ontspannen. Ik voelde me een enorme geluksvogel, dat ik daar een maand doorbrengen kon, wonend in een huis zoals veel Spanjaarden (in dat gebied) wonen.
Het was inspirerend, omdat je het leven in een stadje als Callosa er in al zijn dagelijksheid kunt ervaren. Met zo’n andere sfeer en gewoontes dan in Nederland. Met minder regels, meer improviserend, rommeliger en niet alles volgens een strakke planning. Daarmee ook accepterend dat het loopt zoals het loopt – en op alles valt wel weer wat vinden. Ik vond dat heel verfrissend en kwam daarmee zelf ook in een andere denk-stand. Ik realiseerde me hoe hoog de levensstandaard in Nederland is, en hoezeer we gericht zijn op efficëntie. En ook dat we daarmee het vermogen tot gewoon maar wat aanrommelen, geduld en improvisatie deels zijn kwijt geraakt en het plezier dat dat geven kan.
Mijn houding ten opzichte van mijn werk werd in Spanje wat ontspannener; en ik was er graag nog wat langer gebleven. Ik heb gewerkt aan een nieuwe synopsis voor een theaterstuk en ik heb ideëen gekregen voor een kinderboek. Ik ben nogal een perfectionist en dat remt me vaak af - nu kwam ik wat losser te staan tegenover mijn werk. Daarnaast is het natuurlijk ook erg prettig dat de dagelijkse beslommeringen en ingesleten paadjes in Nederland even helemaal los kunt laten.
Wel moet ik bekennen dat ik het erg moeilijk vond om op mijn stoel te blijven zitten. Ik vond het leven daar, en de omgeving, zo fantastisch! Het weer was ook nog eens prachtig, met zulk mooi licht, zoveel kleuren. Waar ik gewoonlijk in december wat somber en teruggetrokken word, ben ik er in deze maand veel op uit getrokken: dorpjes bekijken en het leven op straat, prachtige lange bergwandelingen gemaakt. Ik ben er naar (plaatselijke) concerten geweest, heb een paar processies voorbij zien komen, ben er naar de mis geweest, in havens de vissersboten terug zien komen met ladingen vis.
Ik heb, kortom, enorm genoten van mijn maand in Spanje, en ik ben er echt door opgeladen. Ik ben oprecht dankbaar dat de Fundacíon zoiets mogelijk maakt. Ik wil heel graag nog eens terug komen.

===========

Werkverslag Wilma Geldof augustus 2011

Het was niet bepaald ‘schrijven op locatie’: in een hete augustusmaand schreef ik puffend en met de ventilator continu op mij gericht terwijl mijn hoofdpersoon ontberingen moest doorstaan in de koude Nederlandse winter van 1945/1946. Als jeugdboekenschrijver werkte ik in Callosa d’en Saría aan mijn historische roman met de voorlopige werktitel ‘Elke dag een druppel gif.’
Die kou... daar heb ik mij later thuis nog eens in moeten verplaatsen maar werken in Callosa was heel waardevol voor mij omdat het me bevrijdde van de druk van alles wat ik thuis altijd moet. Een gewone dag was: uitslapen, werken, naar het strand – meestal pas om een uur of vijf – en daarna uit eten of koken, eten en borrelen op ons dakterras.
Het werken ging me prima af in de riante ruime en lichte studio. De bergen rond Callosa slurpen het thuis altijd hoorbare stadsgeroezemoes op. Het kan heerlijk stil zijn in Callosa en de oude mooie wijk waar de atelierwoningen zijn kan als een dorpje voelen waar je overdag weinig meer hoort dan de kerktoren die elk kwartier luidt. Helaas kwamen er ’s avonds andere geluiden bij: van tien tot klokslag middernacht hoorden we de zes oude dames achter ons huis, bijna onder ons raam, keihard kakelen, soms zelfs zingen. Het deed mij verwonderen over de Spaanse cultuur: je zo weinig aantrekken van je omgeving en een omgeving die zich op zijn beurt evenmin ergens aan stoort. Daar kan ik nog iets van leren.
Ik heb veel gereisd maar verblijven in Callosa voelde als een hier tijdelijk ‘wonen’. Een soort retraite. En dat heeft mijn schrijven goed gedaan. Elke dag heb ik geschreven. Er was niets anders dan het leven hier en mijn verhaal – en dat was heerlijk! Ik raakte in een aangenaam dagritme waar mijn schrijven wel bij vaarde. Het heeft mijn verhaal een enorme boost gegeven!
Eigenlijk was maar één ding echt jammer: dat ik weer terug naar huis moest.
Ik hoop zeker nog een keer terug te komen. Misschien in een andere maand om Callosa in een ander seizoen mee te maken. En om nog alle wandelingen te doen die ik graag had willen doen. Om een broeierig verhaal te schrijven dat zich hier afspeelt. Een familie op vakantie, een lange hete autoreis, al tijdens die rit gaat het mis, in de benauwde auto is elke spanning voelbaar. Op een steil hellend steegje in de oude wijk wordt de auto klem gereden. Vader kan niet meer voor of achteruit. En dan breekt er iets in hem...
Misschien moet ik toch nog eens in de zomer terug komen.

Wilma Geldof
==============


Ellen de Vries verbleef  in November 2011 in atelier E3
www.ellendevries.com

Als landschapsfotograaf mag ik graag  de omgeving en het  landschap diep doorgronden.  En dat is wat ik in Callosa heb gedaan.
Door een langere poos op 1 plek te verblijven kon ik de omgeving goed op mij in laten werken. Callosa is prachtig gelegen tussen de bergen en de zee. Ik heb iedere dag weer genoten van het mooie uitzicht vanaf het dakterras. Het dorp is omringd door plantages en in deze plantages heb ik heel wat rondgewandeld. Heerlijk de zoete geur van de mispel bloesem en het zachte gezoem van de bijen. Hiervan kwam ik helemaal tot rust en in de goede stemming om te fotograferen. Het is zo’n vruchtbaar gebied waar  citroenen, mandarijnen, sinaasappels, advocado’s en nog meer groeit. Ik waande mij in de Hof van Eden.  Ik heb  een foto gemaakt, die ik waarschijnlijk ook die titel meegeef; de Hof van Eden.
Callosa is een dorp waar ik graag verbleef. Groot genoeg om voorzieningen te hebben, klein genoeg om persoonlijk te zijn. Ik heb veel aardige mensen ontmoet. Het was soms net alsof ik in een TV serie was beland. Allemaal van die kleine tafereeltjes bij bijvoorbeeld de bakker, de slager, op de markt of gewoon op straat.
Ik had daar geen auto en was toch wel wat beperkt door het vervoer, maar daardoor zocht ik het in de omgeving dichtbij en heb al wandelend de omgeving in mij opgenomen. Ik keerde huiswaarts met mooi fotowerk, een zeer goede conditie en een goed gevoel. Ik bedank de Fundación Cultural Knecht-Drenth voor het bieden van deze mogelijkheid en mijn verblijf in het mooie en bijzondere huis E3.

PS: Een tip voor volgende bezoekers; koop in Nederland goede kaarten van het gebied (vooral als je wilt gaan wandelen), want in Callosa eo zijn die niet te krijgen. oa te vinden bij “pied a terre” in Amsterdam.

 

Ellen de Vries; is afgestudeerd aan de FotoAcademie Amsterdam in 2004, met als specialisatie landschapsfotografie.  Eerder studeerde zij Sociaal Geografie aan de Rijks Universiteit Groningen (MSc, 1998). Zij werkt met een analoge middenformaat camera en creëert fotografisch haar geheel eigen, soms surrealistische wereld. Echter zijn de foto’s een vastlegging van de realiteit; zij ensceneert niet en past geen beeldbewerking toe.   www.ellendevries.com

=======
Ton Bluekens werkte in april en mei 2010 in studio E3

Schilder Ton Bluekens werkte in april en mei 2010 in studio E3 aan een drieluik van de inmiddels veel geschilderde, geschetste en gefotografeerde bergketen die vanaf het dakterras te zien is in het westen.Na ruim de tijd genomen te hebben voor een mooie reis van Nederland naar Spanje met een geleend busje, heb ik de eerste week na aankomst in Callosa gebruikt om de directe omgeving te verkennen, op zoek naar inspiratie en eventuele plekken om te werken. Mijn uitgangspunt vooraf was iets met landschap te gaan doen. Al snel kwam ik erachter dat het niet nodig was om ver te zoeken: vanaf het dakterras heeft men een schitterend uitzicht rondom! Fijn alles bij de hand, en niet te veel gesjouw (hoewel dat later nog tegen bleek te vallen door het vrijwel dagelijkse gependel met lijsten en schildersmaterialen van atelier naar dakterras over alle trappen).
Mijn oog viel al snel op de bergketen in het westen. Qua variatie van contour en structuur viel deze voor mij spoedig en als vanzelfsprekend in drie delen uiteen; het moest dus een 3-luik worden! De maatverhoudingen van de meegebrachte lijsten had ik thuis bepaald op ‘landschap’: iedere lijst met doek heeft het formaat 80 x 140 cm.
De tweede week ben ik druk geweest met het nauwgezet bepalen en vastleggen van de plaats. De volgende en meest langdurig fase was het inbrengen van kleur en zoeken naar de juiste combinaties, verhoudingen en balans in tal van al dan niet sterk verdunde lagen. Belangrijk was het voor me om te ontsnappen aan het gewone landschap; dit te ontstijgen. Het mocht niet alleen en zomaar een natuurgetrouwe of realistische weergave worden. Het moest een bepaald en eigenlijk verschillende (2) abstractieniveau’s hebben, zonder echter een gekozen deel van de figuratie te missen; het leggen van een geloofwaardige verbinding tussen abstractie en figuratie was een van mijn hoofddoelen. Natuurlijk moesten ook de afzonderlijke delen van het 3-luik een goed verband met elkaar hebben - elkaar verstevigen en aanvullen - en toch ook autonoom kunnen zijn (en niet zomaar een schilderij in drie delen). Zodoende zijn er eigenlijk 3 x 3 niveau’s van indeling gemaakt (horizontaal en verticaal), mogelijkheden genoeg dus om te variëren in aanpak, structuur, dynamiek, zwaarte-lichtheid, dekkend-transparant, etc. Het is voor mij uiterst belangrijk in eerste instantie veel keuzemogelijkheden (vrijheid) te hebben, terwijl het eindresultaat heel helder, duidelijk en krachtig wordt.

Ook heb ik een start gemaakt met abstracte aquarellen, iets wat al langer in het verschiet lag.

Ik kijk terug op een boeiend en leerzaam proces, wat een bijzonder en niet 1-2-3- te doorgronden eindresultaat (zoals het hoort) heeft opgeleverd!
http://tonbluekens.exto.nl/

=======

Leonieke Rammelt verbleef in studio E3 in mei 2010.

Leonieke Rammelt is een veelzijdig beeldend kunstenaar die zich beweegt in disciplines zoals schilderen, tekenen, grafiek, 3D, fotografie en grime. Ze geeft ook lessen en workshops. Ze verbleef in studio E3 in mei 2010.

Vóór alles ben ik blij dat ik eind vorig jaar de advertentie in de BK-info zag, en dankbaar dat de FCKD het mij mogelijk maakte een hele maand in Spanje te verblijven. Wat was het goed me onder te dompelen in het bestaan aldaar. De rust en enkelvoudigheid van het leven daar hebbben me enorm veel goed gedaan. Met spijt trok ik de 28e  mei de deur achter me dicht, ik had graag nog wat willen blijven.

Wat heb ik tijdens mijn verblijf gedaan?
-  Het Spaans dat ik passief beheerste, heb ik ook actief in praktijk gebracht. De welwillendheid van de mensen die ik sprak hielp me om door te zetten! Ik las dagelijks tijdschriften en kranten om mijn woordenschat te vergroten.
- Tekenen, schilderen, 3D, mixed media, fotografie : mijn favoriete onderwerp werd de bergkam in het westen, met ‘El León Dormido’. Ik wilde per se de toppen herkennnen en kunnen weergeven. Dat was aanleiding tot enkele studies en vele foto’s.  De groentes van de markt kwamen terug in potlood-studies. Twee vogels en hun fascinerende schaduwen, gemaakt van  afval (plastic zakjes m.n.) fotografeerde en filmde ik.
-  Op de schappen in het atelier ontstond een ‘pronkkastje’dat ik vulde met sierborden van  karton (naar analogie van de vele sierborden in het huis)  en bijpassende collages die op kristallen leken.
- Ik heb honderden foto’s gemaakt van diverse onderwerpen, zoals de flatgebouwen in Benidorm, huizen in Callosa, en foto’s vanuit de bus genomen,  waarvan er veel zeker ook als basis kunnen dienen voor nieuw werk.
- Schrijven:  ik ben begonnen kinderverhalen te bewerken die ik ooit vertelde en op de band opnam. Ik wil ze uiteindelijk  illustreren en publiceren .

Ik heb fijn gewerkt, veel gelezen, gewandeld, uitgerust, en plaatsen gezien en bezocht. Het openbaar vervoer was goed, ik kon overal komen waar ik wilde, en zag tijdens deze tochten veel van het imposante landschap. Na aanvankelijke afkeer van Benidorm, werd het een van mijn favoriete bestemmingen, waar ik vele malen aan het eind van de dag enkele uurtjes heen ging, ik raakte geïntrigeerd door de flats en de mensen.

Callosa is een authentieke Spaanse plaats. Er is nog niet zoveel opgeknapt (voor mij een pre!) als dichter bij de kust. De mensen zijn vriendelijk. Het huis was fraai, maar wel donker. Dat heeft ’s zomers zijn functie, maar in de ateliers is dat minder gunstig steeds TL-licht aan te hebben. Ik heb dan ook veel op het dakterras gewerkt.  Ik heb genoten van de warmte, de geuren, de kleuren, de uitzichten bij dag en nacht en de sterren en de maan, en de enorme luxe een maand te kunnen doen wat ik wil.

Het contact met de andere kunstenaars en de buren in Callosa, was plezierig.
Nogmaals mijn dank voor deze unieke mogelijkheid. Ik hoop terug te keren.
Mijn blog-verslag vanaf half mei: http://leoniekeblog.blogspot.com/
Website van Ateliergroep TIJ, met updates van mijn werk: www.ateliertij.nl

======

Heere Smit,werkte in 2010 in studio E1/E2

Heere Smit, schilder, tekenaar en maker van ruimtelijk werk,  bracht in 2010 een uitzonderlijk natte, koude februarimaand door in studio E1/E2. Hij was voor tweede keer te gast bij de Fundatie.
In Callosa kwam ik tot de conclusie dat de bergen waar je vanuit de ateliers op uitkijkt, niet onderdoen voor de zilvergrijze berg van Cezanne. Het zijn fascinerende bergen, die voortdurend van kleur veranderen door de lichtval.
Wat mij ook steeds meer ging boeien, waren de dominante woontorens van Benidorm. Waar je ook liep, overal waren de contouren van Benidorm te zien. Dat heeft ertoe geleid dat ze meer zichtbaar werden in mijn grote tekeningen en nu ook in mijn schilderijen –  ik ben nu ook op grotere doeken aan het werk.  De hoge flats krijgen in mijn werk een eigen kleur en karakter.  Bijna nooit de strakke vormen waarmee ze zich in werkelijkheid aan je opdringen. Het lijkt wel alsof ik probeer de wolkenkrabbers  te laten opgaan in het landschap, een poging tot verzoening van de  natuur en urbane cultuur.
Ook andere elementen worden steeds meer zichtbaar. Het water als de levensader voor zowel het in cultuur gebrachte landschap en de urbane cultuur. Ik mag inmiddels zelf graag spreken van gedroomde landschappen. Ik schilderde er Het gedroomde achterland van Benidorm (grote tekeningen van 4.5 bij 1.5 meter). De basis daarvan vormen de meer dan 100  foto’s en een aantal schetsen. Maar in mijn werk schuiven verschillende beelden in elkaar tot een nieuwe werkelijkheid.
Door de hevige regenval was de schoonheid en het idyllische van de riviertjes wat tenietgedaan. Bruggen waren weggespoeld en er werd geen haast gemaakt om ze te repareren. Niettemin heb ik ook nu weer kunnen wandelen en ook heb ik veel kunnen mountainbiken. Dat was ook wel nodig,omdat de atelierruimte te koud waren om te werken; gemiddeld lag de temperatuur wel zo’n vijf graden onder die van het  vorige jaar.

Het contact met de andere twee kunstenaars was heel plezierig. Regelmatig dronken wij onze ”koffie met snor” met dank aan Mynke B. haar cappuccino. Het was zinvol om te zien hoe ze haar beperking (geen grote tekeningen,door het ontbreken van een grote muur) omzette in haar voordeel en met een serie A4 tjes aan de slag ging. Ook haar totaal andere tekenstijl heb ik kunnen bestuderen.
Van Inge K. leerde ik wat kritischer kijken naar mijn fotowerk.  Haar expositie heb ik ook bezocht en was zeer de moeite waard [...]. Ik dank de stichting voor het mogen gebruiken van de ruimten.
Callosa krijgt steeds meer een plekje in mijn hart als en tweede plek om te verblijven. Mijn droom is toch wel om daar (of in de buurt) zelf iets aan te schaffen om de Nederlandse winter te ontvluchten.
Voorlopig blijft dat bij een droom...

Heere Smit doet verslag van zijn ervaringen in Callosa op www.heeresmit.web-log.nl  en www.olheertje.hyves.nl

Naschrift van de FCKD:   in februari 2010 is er in de studio van Heere een houtkachel geplaatst, die nogal scheen te roken. De studio's worden voortdurend verbeterd, maar dit soort kleine ongemakken zullen wel nooit helemaal worden verholpen: het blijven oude huizen.

======

Ria Lap woonde en schilderde in december 2001 en januari 2002 in studio E3.

De inspirerende omgeving en de prachtige woning maakten dat het mij nauwelijks moeite kostte om aan het werk te komen. Het atelier was niet groot en dat veroorzaakte dat ik aanvankelijk wat kleinere werken ben gaan maken, maar de intimiteit van de ruimte heb ik als zeer prettig ervaren. Het licht was prachtig.
Ik heb ruim dertig werkstukken gemaakt. Veel daarvan zijn studies. Het merendeel is geschilderd in tempera en olieverf of gemengde techniek. De thema's zijn geabstraheerde landschappen en stillevens.
 Ik heb veel Spaanse steden en musea gezien. Hoogtepunten waren ongetwijfeld de bezoeken aan Valencia en Bilbao. Het contact met de medebewoners van de ateliers was prettig en stimulerend. Ik dank de Fundación Knecht-Drenth voor een unieke en productieve winter.Website: http://www.rialap.nl/
======

Mariëlle van den Bergh werkte van februari tot en met april 2000 in studio E3.

We kijken met veel plezier terug op de periode in Callosa en danken jullie voor de mogelijkheid om op zo'n prettige wijze (en goedkoop!) te kunnen werken in Spanje. [...] De werkperiode is voor ons heel waardevol geweest. Ik maak dan ook veel reclame bij mensen met kinderen, waar het anders zo moeilijk voor is om goed te werken.

Mariëlle van den Bergh (1956)

De Nederlandse kunstenares Mariëlle van den Bergh werd in 1956 geboren in Weert. Zij studeerde van 1981 tot 1986 aan de academie in Tilburg en daarna tot 1988 aan de Jan van Eyck Academie in Maastricht
======

Heijo Alting vertaalt romans, verhalen en non-fictie uit het Spaans. Hij werkte in de studio's van de fundatie aan Lange Berta (Cuca Canals), Voorbeeldige vrouwen (Almudena Grandes) en Het halssnoer van de neanderthaler (Juan Luis Arsuaga).

Ik schrijf dit achteraf na drie bezoeken aan Callosa d'En Sarrià, waar ik aan evenzoveel boeken werkte in studio's van de Fundatie Knecht-Drenth. De eerste twee keer (1996 en 1998) was dat soms wel een beetje behelpen omdat de panden nog niet zo comfortabel waren en er geen voorzieningen waren voor internet of e-mail. In het dorp kon je alleen faxen versturen en ontvangen in kantoorboekhandel Papers (waarvan de eigenaar vrijwel elke vraag beantwoordde met 'corrrrrecto'). Toen ik in 2003 nog eens terugkwam, was er al een cybercafé, een paar straten verderop.
Het feit dat je in de studio's in Callosa geconcentreerd en vrij van afleiding kunt werken is al reden genoeg om ernaartoe te willen, maar voor vertalers uit het Spaans is zo'n verblijf extra waardevol omdat je er wordt ondergedompeld in de Spaanse taal en cultuur. Op straat, in winkels en cafés kun je allerlei uitdrukkingen in het wild – buiten het reservaat van de boeken – horen en optekenen. Zo brak ik me in 1996, als beginnend vertaler, nog het hoofd over het veelgebruikte tussenwerpsel 'hombre', waarvan ik me onder meer afvroeg of het ook kon worden gezegd tegen vrouwen. Het antwoord op die vraag hoorde ik toevallig op de groentemarkt op de Plaza de España. Daar ving ik het woord op in een praatje tussen twee moeders met kinderwagen en werd me duidelijk dat, als het al een betekenis had, dan toch vooral een versterkende, die ik kon vertalen met 'joh' of 'hoor' (zoals in 'ach joh' en 'nee hoor'). Ook maakte ik er kennis met typisch Spaanse gebruiken, zoals vragen na wie je aan de beurt bent wanneer je een winkel binnengaat. Je zegt dan '¿el último?' (of '¿la última?' als er alleen vrouwen staan), waarop de laatste klant zich meldt. Zo verbreed je je kennis van het Spaans en van Spanje bijna vanzelf.

website: http://www.casanegra.nl

========
Jean-Marie van Staveren .beeldend kunstenaar

Folkloristische fiësta's vormen in Spanje een belangrijk onderdeel van het dagelijks leven.
Het feest van de Moren en Christenen is onbetwist een van de meest kleurrijke Spaanse festivals.
Het religieuze en theatrale element maken het feest uniek. Het vindt zijn oorsprong in de islamitische overheersing op het schiereiland in de 11de en 12de eeuw en de langzame 'herovering' van het Iberische schiereiland (Reconquista) door de katholieke koningen op de Arabische invallers in de laat vijftiende eeuw. De strijd duurde van de 8ste tot het einde van de 15de eeuw.Dit feest wat deze episode in herinnering brengt, staat tot vandaag bekend als Moros y Cristianos, en wordt in Callosa groots aangepakt. In de traditionele parades wordt eerst de verovering van de stad door de Moren uitgebeeld. Naderhand worden de moslims door de christenen verslagen en verdreven.
Voor mij was het aanleiding tot het maken van een serie schilderijen.

Het feest, dat een paar dagen duurt, begint met de Entrada (de binnenkomst) van de afzonderlijke groepen, gevolgd door de Processie, ter ere van de partroonheilige van de stad of dorp. Het eindigt in een groot slagveld met enorme hoeveelheden vuurwerk, waarbij het fort of kasteel door de christenen wordt veroverd. De kleding is uitbundig. Veel kleurrijke stoffen, sabels, pauweveren en doodskoppen. De muziek is typerend; monotone, bombastische haast hypnotiserende marsmuziek – gebaseerd op de beroemde Spaanse Pasodoble Paquito de chocolatiers geschreven door Gustavo Pascual Falcó, componist van Cocentaina (Alicante) - met pauken, trommels en fluiten.

In 2006 werd dit  werk in Madrid geëxposeerd tijdens de Premio de Pentura.

Jean-Marie van Staveren (1946) doorliep de eerstegraads lerarenopleiding tekenen/schilderen/kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende Vorming Amersfoort. Studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en de Rijksuniversiteit Utrecht (kunstgeschiedenis). Zij is als docent aan de Hogeschool voor de Kunsten te Utrecht verbonden. Naast haar vrije werk bouwt en ontwerpt ze website. Zij maakt deel uit van de Kunstenaarsgenootschappen st Lucas te Amsterdam 1880 en Kunstliefde te Utrecht 1807. In 1999 ontving zij voor haar hele oeuvre de B.J.Kerkhofprijs. Haar werk heeft onderdak gevonden bij publieke aanbestedingen, in bedrijfscollecties en in particuliere verzamelingen en is in talrijke exposities tentoongesteld.
In 2000 werd van Staveren genomineerd door het internetplatform voor uitleen en verkoop van kunst ArtOlive voor de KunstPrijs 2000

Sinds 2009 is zij voorzitter van de Fundación Cultural Knecht-Drenth.

Website: www.artsupply.nl

=========

Schrijfster Marian Wolfert was in mei 2006 opnieuw te gast bij de fundatie en werkte in studio E4 aan haar tweede boek.

Ook dit jaar heb ik in Callosa weer heel goed kunnen werken. Ik heb de laatste hand gelegd aan mijn tweede boek, een novelle, die ik bij terugkomst in Nederland naar de uitgever heb gestuurd. Over enige tijd zal ik het boek met hem gaan bespreken.
Hoewel ik zelden inga op de inhoud of het thema van een boek of ander werk voordat het gepubliceerd is, kan ik zeggen dat een aantal hoofdstukken zich in Spanje afspelen en dat mijn werkverblijven aldaar zeker een weerslag hebben in het verhaal. [...] Het was prettig om ongestoord te kunnen werken in een mij inmiddels bekende omgeving, en om contact te hebben met de andere bezoekers van de Fundatie. Het was, kortom, weer een prima verblijf in Callosa.

========

Wilfried Westerlinck, componist, verbleef in september 2008 in een van de studio's.

Na aankomst ben ik eerst vooral bezig geweest met lezen in de onnavolgbare biografie van Bach door Christoff Wolff. Een kanjer van een boek dat ik al jaren staan heb, maar waar ik niet aan toe kwam omdat ik er nooit de rust voor kon vinden. Hier wel.
De pianopreludes die ik opgezet had, heb ik kunnen afmaken. Het werden er uiteindelijk drie. Twee ervan zullen later opgenomen worden voor cd. Dat wou zeggen dat ik er wel degelijk mee moest voortmaken, omdat ze nog naar Riga moesten gestuurd worden voor opname, wat intussen is gebeurd. [...] Van mijn idee om verder te schrijven aan mijn biografische schets is niets meer terechtgekomen: te weinig tijd. Misschien moet ik toch maar eens overwegen om voor een langere periode in Callosa te verblijven. Het is en blijft een ideale werkplek om in afzondering geconcentreerd bezig te zijn met compositie en muziek. Dank.

Wilfried Westerlinck ( leuven 1945) studeerde aan de conservatoria van Brussel en Antwerpen. In Brussel studeerde hij hobo bij Louis van Deyck en harmonie bij Victor Legley, en in Antwerpen orkestdirectie bij Daniël Sternefeld en muziekanalyse en vormleer bij August Verbesselt. In Monte Carlvolgde Westerlinck nog een cursus orkestdirectie bij Igor Markevitsj.
Aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium van Antwerpen is hij tussen 1970 en 1983 werkzaam geweest als docent muziekanalyse. Zijn hoofdbezigheid lag bij de Belgische radio( Radio3)waar hij van 1968 tot begin 2001 heeft gewerkt als producer, voornamelijk voor uitzendingen van kamer- en orkestmuziek, maar later ook voor grote radioprojecten. Daarnaast is hij bestuurlijk actief binnen diverse organisaties van de Belgische klassieke muziekwereld.
In 2004 was hij gastleraar aan de Muziekakademie van Gdansk voor compositie.
Zijn composities werden met enkele prijzen bedacht.

=======

Margreet den Buurman verbleef in oktober 2008 in studio E4 , zij was daar omdat ze een boek schreef over de Rote Armee Fraktion 'Duitse herfst' . Eerder al publiceerde zij bij uitgeverij Aspect. In de greep van Houdini en vertaalde zij onder meer Hitlers religie van Michael Hesemann.

Ik heb in oktober een prima verblijf gehad in de mij inmiddels vertrouwde, mooie omgeving van Callosa. Los van de alledaagse beslommeringen alhier heb ik ook goed kunnen werken. Een verblijf van een maand in een van de panden levert ook altijd iets aan meerwaarde op in inspiratie is mijn ervaring inmiddels.

Margreet den Buurman

Margreet den Buurman (Den Haag 1953) studeerde Nederlands en literatuurwetenschappen in Leiden. Omdat het debat en engagement haar aantrokken, was ze na haar afstuderen een aantal jaren publiciste. Wekelijks besprak ze boeken voor Radio West, de regionale omroep voor Zuid-Holland, en ook was ze voorzitter van Stichting literair engagement, in het leven geroepen om literatuur en lezen te bevorderen. In 2003 keerde ze als vertaler Duits – Nederlands terug naar de meer inhoudelijke kant van het literaire bedrijf en slijpt ze daarnaast haar pen voor fictie in de vorm van het korte verhaal en het feuilleton.

website http://www.writersheart.nl/

 ========

Beeldend kunstenaar Heere Smit verbleef in februari 2009 in studio E1.

Er waren twee onvoorziene omstandigheden. Allereerst kon ik in beperkte het reizen met het vliegtuig me behoorlijk in de bagage. Daardoor kon ik geen schildersmaterialen meenemen en ook niet mee terugnemen.. Vervolgens was het atelier niet goed te verwarmen. Gebleken is dat deze twee beperkingen juist in mijn voordeel hebben gewerkt. Dat moge blijken uit het verslag.
Ik had het eigenlijk ook wel een beetje kunnen zien aankomen. Ik ben niet het soort kunstenaar dat een hele dag stil kan zitten. Bovendien ben ik een buitenmens, zodat ik mede door het goede weer buiten (en de kou in huis) op stap ben gegaan – ik schat dat ik wel 300 km in de omgeving heb gewandeld. Tijdens deze wandelingen raakte ik steeds meer gefascineerd door de riviertjes, waterlopen en leidingen [...], het spontaan uit de rotsen sijpelende water en de architectonische vormen van de waterlopen en -keringen. Hierbij kwam ik op een thema waar ik al vaker door geboeid was geraakt: de verhouding tussen mens en natuur en de manier waarop de mens in de natuur ingrijpt en deze probeert te beheersen, nu toegespitst op de Rio de Guadalest [...].
Dankzij overbuurman Jan de Bie besefte ik dat je in feite niet veel meer nodig hebt dan papier en pen om mijn [in het veld gemaakte] schetsen verder uit te werken. Daarmee heb ik in Callosa een begin gemaakt – 's Avonds zat ik vaak in de bieb te tekenen. Zo ben ik mij meer bewust geworden van mijn tekenkwaliteiten.
Belangrijk voor mij was ook dat ik een maandlang de tijd heb gehad om te reflecteren op mijn werk en te zoeken naar een beeldtaal en meer samenhang tussen verschillende disciplines (fotografie, tekenen, schilderen, plastieken en straks ook etsen): dingen waar ik de afgelopen jaren nauwelijks aan toekwam door het vele dat op mij afkwam en de drukke privésituatie.
Een van mijn doelen was ook contact te leggen met kunstenaars uit de regio. Om een aantal redenen heeft zich dat beperkt tot een ontmoeting met Josef Mader uit Altea, met wie ik vanuit Nederland al contact had gelegd per e-mail. Na een bezoek aan zijn expositie in Altea ben ik een middag op bezoek geweest (zijn vrouw maakt prachtige wandkleden!).

http://olheertje.hyves.nl/blog/

Heere Smit doet vervolgens nog een flink aantal aanbevelingen om de studio's comfortabeler en functioneler te maken. Een deel daarvan is intussen al gerealiseerd; andere volgen nog.

=======

Beeldend kunstenaar Jan Roedoe
Schilder Jan Roedoe verbleef van 1 april tot en met 24 mei 2009 in atelier E4. De laatste jaren legt hij op realistisch-expressionistische wijze Nederlandse landschappen in waterrijke gebieden vast.

Jan had zich drie doelen gesteld voor zijn verblijf. In de bergen rond Callosa wilde hij werken aan een verandering in onderwerp en stijl: Spaanse natuur en meer expressionisme. Daarnaast wilde hij zich in de afzondering en rust meer richten op zijn werk als beeldend kunstenaar en zich beraden op de toekomst, onder het motto “wat ga ik met mijn levensavond doen?”

De toeristische kust en de agrarische omgeving van Callosa bieden hem niet het onderwerp waarop hij had gehoopt: “Het was voor mij een teleurstelling dat ik geen geschikte natuur kon vinden als onderwerp voor mijn Spaanse schilderijen. Toen ik echter tot rust kwam, werd ik getroffen door de 100 jaar oude rubberbomen op een pleintje in Alicante en later ook nog een achttal van die bomen op de boulevard.” Meer natuur vindt hij op het eiland Tabarca.

Rust om na te denken bleek in Callosa makkelijker te vinden: “In mijn normale situatie is mijn agenda 6 dagen per week gevuld; ik word dan geleefd.” Na een periode waarin deze Nederlandse onrust langzaam wegebt, “komt er een moment van gewenning aan mijn situatie; rust ontstaat in mijn binnenste; als ik ’s morgens opsta heb ik zin om te werken en ik weet ook precies wat en hoe ik ga schilderen die dag. De uren vliegen om en om 10 uur ’s avonds ga ik moe maar heel tevreden naar bed en ik weet dan al wat ik de volgende dag ga schilderen.”

Om die reden pleit hij voor een minimale verblijfsduur van twee maanden.

Jan heeft tijdens zijn verblijf een weblog bijgehouden. Het is te vinden onder “Spaans avontuur” op
Website: http://www.janroedoe.nl/

=======

Martin van Dijk en Wanda Grendèl
verbleven van 1 februari tot 30 maart 2009 in atelier E-5

Martin van Dijk is pianist en componist. Hij trad onder meer op met Purper, Jenny Arean, Bloemendaal, en tegenwoordig met Hans Dorrestijn. In 2009 werkte en woonde hij samen met beeldend kunstenares Wanda Grendèl in studio E5, waarna zij het volgende verslag schreef.


Om eerlijk te zijn schrokken we na een lange reis van het huis... als een donker hol kwam het op ons af... wij zijn tenslotte mensen van het licht... we hebben licht nodig om te werken... gelukkig hoe hoger we kwamen in het huis hoe lichter... we hebben ons dan ook boven in het atelier gevestigd doch wat redelijke zitmeubelen zouden niet misplaatst zijn... als we nog een keer deze trip maken... want het is absoluut de moeite waard... willen we heel erg graag in app. E3... We hebben uiteraard kennis gemaakt met onze buren Jan en Thea de Bie... en we werden een heel klein beetje jaloers op hun app.... Maar we hebben geweldig kunnen werken... Martin heeft de Productie 'Johnny en Jones' kunnen componeren die in april in het theater komt... en voorbereidingen kunnen doen voor de hommage aan Jenny Arean die op 30 maart is uitgevoerd... Ikzelf heb heerlijk kunnen schilderen... ik zal het in mijn eigen atelier in Amsterdam afwerken... ook heb ik computerillustraties kunnen tekenen die zullen gaan dienen als decor voor een toneelstuk.... dat in de pen zit van schrijver Flip Broekman en ondersteund zal worden door composities van Martin.

We vinden de omgeving geweldig... we hadden een rooster van 's morgens werken en 's middags de omgeving verkennen... Ik stuur een aantal foto's mee om jullie een beeld te geven van hoe wij gebruik hebben gemaakt van het huis... We danken de fam. Knecht Drenth en de stichting... die mensen de gelegenheid geven om in een andere omgeving dan hun eigen te werken en ze inspiratie op te laten doen...

Naschrift van de Fundatie: in juni 2009 is studio E5 ingrijpend verbouwd en een stuk comfortabeler geworden, ook al zal de begane grond nooit een zee van licht worden - het is dan ook de ruimte waar wordt gekookt en gewassen.

Piet Henrard is musicus, componist,verbleef Augsutus 2009 in het werkatelier E5

Het is wat laat, maar wij willen de organisatie alsnog heel hartelijk bedanken voor het geweldige verblijf dat wij in uw woon-werkatelier E5 in Callosa hebben gehad.
Wij vinden het een geweldige locatie en zijn dan ook zeer vereerd dat wij er bijna 4 weken in mochten verblijven.
Mijn vrouw heeft heerlijk kunnen studeren en ik heb een concept verhaal kunnen schrijven dat uiteindelijk vertaald gaat worden in een musical voor de basisschool.
De mogelijkheid die u biedt om kunstenaars rustig te laten werken is geweldig.
Wij hopen dat uw stichting dit nog lang zal mogen doen.
Wij wensen u heel veel succes en danken u nogmaals.

Met vriendelijke groet,

Piet Henrard

____________________________________________________________________________________________

Adres

Stichting Fundatie Knecht-Drenth Fonds
t.a.v Mevr Jenny Bleijenberg
Binckhorstlaan 36/M3.11
2516 BE  Den Haag
+ 31 70 324 55 14

KvK nummer 69846871

 

 

^